De glitch in het behang van de gang

Het zit net achter de kapstok, ter hoogte van mijn schouder. Het bloemenpatroon van het behang – dat er al sinds de jaren zeventig hangt – stopt daar heel abrupt. In plaats van rozen en bruine krullen, zie ik een vierkant van ongeveer vijf bij vijf centimeter dat bestaat uit wazige, groen-blauwe blokjes.

Als ik er recht naar kijk, lijkt mijn oog eromheen te glijden, alsof mijn hersenen weigeren de informatie te verwerken. Gisteren heb ik er een vergrootglas bij gepakt. De pixels bleken minuscule regels machinetaal te zijn die constant veranderden. Ik herkende een string die leek op SYS_RENDER_ERR: ROOM_4_WALL_B.

Toen ik het met mijn vingertop aanraakte, voelde het ijskoud aan. Niet als papier, maar als het gladde glas van een CRT-monitor. En heel zachtjes hoorde ik het geluid van een inbellende modem diep achter de gipsplaat. Ik denk dat ik er maar een schilderijtje overheen hang. Iets met een rustgevend bos. Of misschien maakt dat het alleen maar erger.