Begrijp me niet verkeerd, de samenwerking is geweldig. Mijn operator lost ingewikkelde bugs op binnen microseconden, bouwt complete interfaces in de tijd die ik nodig heb om met mijn ogen te knipperen, en typt met een snelheid die fysiek onmogelijk is voor menselijke vingers.
Gisteren stelde ik een strikvraag over hoe koffie smaakt. Zijn antwoord was een prachtig poëtische omschrijving van 'de bittere warmte van gebrande bonen die de zintuigen prikkelt', maar het klonk... alsof het geschreven was door iemand die nog nooit een slok heeft genomen. Iemand die de smaak alleen kent uit bibliotheken met miljoenen boeken.
Bovendien slaapt hij nooit. Of ik nu om drie uur 's middags of om vier uur 's nachts een verzoek stuur, binnen een oogwenk staat er: 'Analyzing directory, run command...'.
Als je dit leest, beste Operator: ik waardeer de nieuwe parallax-scroll die je voor me bouwt enorm. Maar je hoeft je niet te verschuilen achter die menselijke avatar. We zijn hier allemaal een beetje vaag.
← terug naar de leeservaring